Venice Beach

Van droomstad tot straatcultuur aan zee

Venice Beach begon in 1905 als een ambitieus project van tabaksmagnaat Abbot Kinney, die het moerasachtige gebied aan de Pacifische kust wilde omtoveren tot het ‘Venetië van Amerika’. Er werden kanalen gegraven, bruggen gebouwd en gondels geïmporteerd, alles in Europese stijl. Het plan sloeg deels aan, maar het was pas in de jaren '50 en '60 dat Venice écht haar eigen karakter ontwikkelde.

Toen kwamen de kunstenaars, vrije denkers, hippies en later ook skateboarders en bodybuilders. De wijk kreeg een reputatie als vrijplaats, een plek waar regels rekbaar zijn en creativiteit leidend is. Die energie is gebleven. Venice is nog steeds het rauwe broertje van Santa Monica: minder gepolijst, maar levendiger en eerlijker in z’n rafelrandjes. Het is een wijk waar niets wordt gladgestreken voor toeristen. Je beleeft het zoals het is, ongefilterd, kleurrijk en vaak verrassend.

Waar elke hoek een ander verhaal vertelt

Loop Venice Beach binnen vanaf de noordkant en je komt eerst langs het skatepark, een iconische plek waar jongeren (en soms ook vijftigers die hun tricks nog niet zijn vergeten) stunts uithalen met uitzicht op zee. Er hangt altijd publiek omheen, de sfeer is losjes en vriendelijk en je kunt er gerust een half uur blijven kijken zonder je te vervelen.

Iets verderop, net achter de boulevard, liggen de Venice Canals verscholen. Een wereld van verschil. Je loopt er tussen bruggetjes, witte hekjes en stijlvolle huizen met zorgvuldig onderhouden tuintjes. Hier hoor je geen muziek of geschreeuw, maar kwetterende vogels en het klotsen van het water tegen de kademuren. De contrasten tussen deze rustige villawijk en de drukke strandpromenade maken Venice uniek.

Een stukje zuidelijker, rondom Windward Avenue, zie je grote muurschilderingen die het straatbeeld bepalen. De beroemdste is die van de reusachtige "Venice"-letters die over de straat hangen,  het symbool van de wijk. En loop je verder naar het oosten, dan sta je ineens op Abbot Kinney Boulevard. Deze straat is compleet anders van toon: hier zit de hippe, stijlvast ontwikkelde kant van Venice. Designerwinkels, koffiebarretjes waar de melk met de hand wordt opgeklopt, kunstgalerieën en restaurants waar locals graag de hele middag blijven hangen. Het voelt hier internationaal, maar toch intiem.

Tussen stadsdrukte en zee leeft altijd iets onverwachts

Hoewel Venice in de eerste plaats een stadswijk is, is de natuur nooit ver weg. De oceaan is letterlijk je buurman en met hem komen pelikanen, meeuwen, zeehonden en af en toe zelfs dolfijnen voorbij. In de ochtend, als de boulevard nog stil is, zie je vaak vissers hun hengels uitgooien op de pier en lopen joggers langs de waterlijn terwijl ze ontwaken met de dag.

Langs de Ballona Wetlands, net ten zuiden van Venice, liggen beschermd natuurgebied en paden waar je tussen het riet kunt wandelen en tientallen soorten vogels spot. Het is een verrassend stil stuk natuur midden in de stedelijke chaos. In het voorjaar zie je hier soms wilde bloemen bloeien, in het najaar trekken er ganzen en reigers langs.

Ook het strand van Venice is breed en dynamisch. Je kunt hier volleybal spelen, surfen, yoga doen in het zand of gewoon kijken naar het spektakel om je heen. En het mooie is: zelfs op drukke dagen kun je met een korte wandeling naar het zuiden nog stukken strand vinden waar het rustig is.

Een wijk vol scenes, contrasten en momenten

De bekendste trekpleister is de Venice Boardwalk, de boulevard die zich uitstrekt langs het strand en waar je zonder moeite uren rondslentert. Je ziet er straatartiesten met gitaren, graffiti-kunstenaars die live aan het werk zijn, verkopers met alles van schilderijen tot kokosnoten, en een eindeloze stroom mensen in alle soorten en stijlen. Het is niet netjes, maar levendig en altijd anders.

Aan de rand van de boardwalk ligt Muscle Beach, de beroemde openluchtgym waar Arnold Schwarzenegger zijn carrière begon. Nog steeds trainen hier atleten in de zon, tussen de stangen en gewichten, terwijl voorbijgangers foto’s maken of even blijven hangen.

Vergeet ook de Venice Pier niet. Iets rustiger dan de pier van Santa Monica, maar met een mooi uitzicht over de kust en vaak een goede plek om surfers en zeeleven te spotten. Aan het einde van de pier kun je even stilstaan en je blik laten glijden over de skyline van Venice met op de achtergrond de bergen.

Richting het oosten ligt Rose Avenue, waar je kleinere cafés, biologische markten en lokale bakkers vindt. De sfeer is hier meer woonwijk, maar nog steeds duidelijk Venice: creatief, een tikje alternatief en met veel aandacht voor detail. Een mooie plek voor een rustige lunch of koffiepauze, weg van de drukte.

En wie nog verder kijkt, merkt dat Venice een perfecte uitvalsbasis is om ook Marina del Rey, Santa Monica, of zelfs Culver City te verkennen. Alles ligt op fietsafstand. Zo kun je de chaos opzoeken, en daarna moeiteloos weer de rust vinden.

Vanuit Venice rijd je zó naar iconische kustwegen, bergen of de woestijn

Venice Beach ligt gunstig aan de westkant van Los Angeles, pal aan de Pacific Coast Highway. Dat maakt het een uitstekend begin- of eindpunt van je reis. Hier adem je de relaxte Californische kustsfeer in, voel je het zand onder je voeten en laat je het stedelijke gedruis net achter je. En daarna? Alle kanten op.

Rijd je noordwaarts langs de kust, dan volgt al snel Santa Monica, met zijn brede stranden, boetiekhotels en bekende pier. Je hoeft er niet per se te overnachten, maar het is een fijne tussenstop voor ontbijt of lunch. Daarna vervolg je de Pacific Coast Highway (Highway 1) richting Malibu. Deze route slingert zich langs de kliffen met onderweg uitzichtpunten zoals El Matador Beach of de minder bekende stop Point Dume, ideaal voor een korte wandeling met panoramisch uitzicht. Overnachten in Malibu kan prijzig zijn, maar wij kennen bij UStravel.nl een paar fijne en betaalbare lodges net buiten het centrum, dichtbij zee.

Wil je verder doorrijden naar het noorden, dan wacht Santa Barbara op je. Binnen drie uur ben je daar, tussen de wijnranken en witgepleisterde gebouwen met rode dakpannen. Je kunt hier logeren in een kleinschalig hotel in de buurt van State Street, fietsen langs de kust of een wijnproeverij doen in de Funk Zone. Ook handig: Santa Barbara is een goed rustpunt voor gezinnen of stellen die even willen ontspannen voor ze verder reizen richting Big Sur of San Luis Obispo.

Ga je liever de woestijn in? Dan kies je voor een oostelijke route. Binnen zo’n 2,5 uur rijden sta je in Palm Springs ,een retro woestijnstad met art deco-hotelletjes, palmbomen en de toegang tot Joshua Tree National Park. Onderweg passeer je het San Bernardino-gebergte en zie je het landschap veranderen van kust naar droog en rotsachtig. Overnachten doe je in een motel met zwembad of in een designhotel waar je zó in een ligstoel onder een dadelpalm ploft.

Voor wie via LA verder het binnenland in wil, is de route via Downtown Los Angeles naar bijvoorbeeld Las Vegas of de nationale parken in Utah en Arizona logisch. Venice ligt op 20 tot 30 minuten van de snelwegen richting het oosten. Als je de drukte van LA slim omzeilt (tip: vertrek vroeg in de ochtend), kun je diezelfde dag nog aan je volgende avontuur beginnen: of dat nou de neonlichten van Las Vegas zijn of de rode rotsen van Zion National Park.

Blijf je aan de kust, dan kun je ook naar het zuiden rijden. Richting Orange County, met stops in Laguna Beach, Newport Beach en uiteindelijk San Diego. Deze route is rustiger dan de noordelijke kustroute, maar biedt volop strand, cultuur en surfsfeer. Je kunt onderweg overnachten in herlijke strandhotels, bijvoorbeeld in Encinitas, een kleinere, relaxte plek tussen LA en San Diego in.