9,3 uit 568 beoordelingen


In eerste instantie lijkt Beatty Nevada misschien niet meer dan een stoffige tussenstop op weg naar Death Valley. Maar vergis je niet. Dit stadje heeft een rauwe charme die je niet vaak tegenkomt. Ooit groeide het uit tot een druk mijnstadje tijdens de goudkoorts begin 20e eeuw. Vandaag de dag leeft het vooral van bezoekers die Death Valley in of uit trekken – en dat merk je aan de vriendelijke diners, karaktervolle motels en het lokale museum vol verrassende verhalen. In Beatty struikel je trouwens niet over hordes toeristen, maar eerder over de lokale ezelpopulatie die gewoon door Main Street wandelt. Je zit hier op een perfecte locatie: vlak bij de ingang van het nationale park, maar mét tankstation, koele drankjes en een bed om in te slapen. De sfeer? Eerlijk, droogkomisch en precies wat je zoekt als je even de platgetreden paden wil verlaten.

In de sectie Wat te doen! vind je normaal gesproken een overzicht van excursies in deze plaats.
Op dit moment zijn er helaas nog geen items beschikbaar.
We werken eraan om binnenkort inspirerende excursies toe te voegen.
Scroll gerust verder voor alle andere informatie over deze plaats, van hoogtepunten tot praktische tips!
Boek je een rondreis door Amerika met UStravel.nl? Dan maken wij met liefde een persoonlijk routeboek voor je, helemaal afgestemd op jouw reis. In dit boek vind je alle informatie die je nodig hebt: van je huurauto en hotels tot de mooiste stops onderweg, leuke tips en praktische reistijden.
Geen standaardgids, maar een routeboek dat naadloos aansluit op jouw reisschema. Zo weet je precies wat je wanneer kunt verwachten en reis je ontspannen van dag tot dag.
Boek je een rondreis door Amerika met UStravel.nl? Dan maken wij met liefde een persoonlijk routeboek voor je, helemaal afgestemd op jouw reis. In dit boek vind je alle informatie die je nodig hebt: van je huurauto en hotels tot de mooiste stops onderweg, leuke tips en praktische reistijden.
Geen standaardgids, maar een routeboek dat naadloos aansluit op jouw reisschema. Zo weet je precies wat je wanneer kunt verwachten en reis je ontspannen van dag tot dag.

Beatty Nevada werd begin 20e eeuw gesticht tijdens de opkomst van het Bullfrog Mining District, een goudrijk gebied in de zuidelijke woestijn van Nevada. In 1905 groeide het stadje snel uit tot een belangrijk knooppunt voor mijnwerkers, handelaren en spoorlijnen. Die bloeitijd was van korte duur. Al binnen een paar decennia droogden de goudaders op en raakten de mijnen verlaten. Wat bleef, is een stadje dat zijn wortels niet verloochent. Je merkt het aan de ruige gebouwen, het lokale museum vol artefacten en de bewoners die hun stad met droge humor en nuchterheid beschrijven als “the gateway to nowhere – or everywhere, depending on your fuel level”.
Geografisch gezien ligt Beatty strategisch aan de U.S. Route 95, op twee uur rijden van Las Vegas en op zo’n 15 minuten van de oostelijke toegangspoort tot Death Valley National Park. Door de jaren heen heeft Beatty zich ontwikkeld tot een praktische stop voor reizigers richting het park, maar met genoeg karakter om op zichzelf interessant te zijn. In de regio zijn verder nauwelijks voorzieningen, waardoor Beatty een logische plek is om te overnachten, te tanken of gewoon even op adem te komen in een klassieke diner langs de weg.
Beatty Nevada werd begin 20e eeuw gesticht tijdens de opkomst van het Bullfrog Mining District, een goudrijk gebied in de zuidelijke woestijn van Nevada. In 1905 groeide het stadje snel uit tot een belangrijk knooppunt voor mijnwerkers, handelaren en spoorlijnen. Die bloeitijd was van korte duur. Al binnen een paar decennia droogden de goudaders op en raakten de mijnen verlaten. Wat bleef, is een stadje dat zijn wortels niet verloochent. Je merkt het aan de ruige gebouwen, het lokale museum vol artefacten en de bewoners die hun stad met droge humor en nuchterheid beschrijven als “the gateway to nowhere – or everywhere, depending on your fuel level”.
Geografisch gezien ligt Beatty strategisch aan de U.S. Route 95, op twee uur rijden van Las Vegas en op zo’n 15 minuten van de oostelijke toegangspoort tot Death Valley National Park. Door de jaren heen heeft Beatty zich ontwikkeld tot een praktische stop voor reizigers richting het park, maar met genoeg karakter om op zichzelf interessant te zijn. In de regio zijn verder nauwelijks voorzieningen, waardoor Beatty een logische plek is om te overnachten, te tanken of gewoon even op adem te komen in een klassieke diner langs de weg.
Vlak buiten Beatty ligt Rhyolite, misschien wel het meest fotogenieke spookstadje van het Amerikaanse Westen. De ruïnes van dit ooit bruisende mijnstadje staan nog altijd overeind in het kale woestijnlandschap. De gevel van de oude bank, het treinstation en een verlaten huis gemaakt van flessen trekken dagelijks fotografen en nieuwsgierige reizigers. Tussen deze overblijfselen staat het Goldwell Open Air Museum, waar moderne kunstobjecten zijn geplaatst tussen de ruïnes. Denk aan levensgrote witte geestfiguren van Jezus en zijn discipelen – surrealistisch en totaal onverwacht op deze plek.
In Beatty zelf zijn de charme en de verrassingen kleiner van schaal, maar niet minder leuk. De Happy Burro Chili & Beer serveert stevige chili in een honk van een bar waar de tijd heeft stilgestaan. Bij Beatty Museum & Historical Society wandel je door een reeks kamers vol lokale vondsten, krantenknipsels, oude gebruiksvoorwerpen en persoonlijke verhalen uit de regio. Niet hoogstaand, wél aandoenlijk en authentiek. En als je de tijd hebt, loont het om gewoon even een blokje om te lopen. De kans is groot dat je een ezel tegenkomt op een straathoek of een met graffiti bedekte trailer in de berm ziet die al jaren niet meer rijdt, maar toch perfect past in het straatbeeld.
Vlak buiten Beatty ligt Rhyolite, misschien wel het meest fotogenieke spookstadje van het Amerikaanse Westen. De ruïnes van dit ooit bruisende mijnstadje staan nog altijd overeind in het kale woestijnlandschap. De gevel van de oude bank, het treinstation en een verlaten huis gemaakt van flessen trekken dagelijks fotografen en nieuwsgierige reizigers. Tussen deze overblijfselen staat het Goldwell Open Air Museum, waar moderne kunstobjecten zijn geplaatst tussen de ruïnes. Denk aan levensgrote witte geestfiguren van Jezus en zijn discipelen – surrealistisch en totaal onverwacht op deze plek.
In Beatty zelf zijn de charme en de verrassingen kleiner van schaal, maar niet minder leuk. De Happy Burro Chili & Beer serveert stevige chili in een honk van een bar waar de tijd heeft stilgestaan. Bij Beatty Museum & Historical Society wandel je door een reeks kamers vol lokale vondsten, krantenknipsels, oude gebruiksvoorwerpen en persoonlijke verhalen uit de regio. Niet hoogstaand, wél aandoenlijk en authentiek. En als je de tijd hebt, loont het om gewoon even een blokje om te lopen. De kans is groot dat je een ezel tegenkomt op een straathoek of een met graffiti bedekte trailer in de berm ziet die al jaren niet meer rijdt, maar toch perfect past in het straatbeeld.
Hoewel Beatty zelf midden in de woestijn ligt, is de natuur er allesbehalve saai. De meest opvallende bewoners van het stadje zijn de wilde burros die vrij rondlopen. Ze zijn afstammelingen van lastdieren uit de mijnbouwperiode en hebben Beatty als permanente thuisbasis geadopteerd. Je ziet ze langs de weg, bij tankstations en soms zelfs tussen de geparkeerde auto’s. Ze zijn gewend aan mensen, maar blijven in wezen wilde dieren. Daarom is het verboden ze te voeren, hoe verleidelijk dat ook lijkt.
De directe omgeving van Beatty wordt gekenmerkt door ruige, droge valleien en grillige bergketens. Richting Death Valley verandert het landschap voortdurend: kale zoutvlaktes, diepe canyons en met zwarte lavasteen bedekte hellingen wisselen elkaar af. Wie de tijd neemt om van de gebaande paden af te wijken, wordt beloond met rust en ruimte.
Op ongeveer 50 minuten rijden ligt Ash Meadows National Wildlife Refuge, een ware verrassing midden in de woestijn. Hier vind je bronnen met helderblauw water, zeldzame vissoorten zoals de pupfish en een diversiteit aan vogels. Door het vlonderpad kun je het gebied goed verkennen zonder schade aan te richten. Ook in het voorjaar, wanneer wilde bloemen de dorre grond even transformeren tot een kleurentapijt, zie je dat de woestijn veel meer leeft dan je op het eerste gezicht denkt.
Hoewel Beatty zelf midden in de woestijn ligt, is de natuur er allesbehalve saai. De meest opvallende bewoners van het stadje zijn de wilde burros die vrij rondlopen. Ze zijn afstammelingen van lastdieren uit de mijnbouwperiode en hebben Beatty als permanente thuisbasis geadopteerd. Je ziet ze langs de weg, bij tankstations en soms zelfs tussen de geparkeerde auto’s. Ze zijn gewend aan mensen, maar blijven in wezen wilde dieren. Daarom is het verboden ze te voeren, hoe verleidelijk dat ook lijkt.
De directe omgeving van Beatty wordt gekenmerkt door ruige, droge valleien en grillige bergketens. Richting Death Valley verandert het landschap voortdurend: kale zoutvlaktes, diepe canyons en met zwarte lavasteen bedekte hellingen wisselen elkaar af. Wie de tijd neemt om van de gebaande paden af te wijken, wordt beloond met rust en ruimte.
Op ongeveer 50 minuten rijden ligt Ash Meadows National Wildlife Refuge, een ware verrassing midden in de woestijn. Hier vind je bronnen met helderblauw water, zeldzame vissoorten zoals de pupfish en een diversiteit aan vogels. Door het vlonderpad kun je het gebied goed verkennen zonder schade aan te richten. Ook in het voorjaar, wanneer wilde bloemen de dorre grond even transformeren tot een kleurentapijt, zie je dat de woestijn veel meer leeft dan je op het eerste gezicht denkt.
Beatty mag klein zijn, maar je hoeft je er zeker niet te vervelen. Het grootste trekpleister in de directe omgeving is natuurlijk Death Valley National Park. Vanuit Beatty bereik je via Daylight Pass Road binnen 15 minuten het park, en van daaruit kun je spectaculaire plekken als Zabriskie Point, Furnace Creek en Badwater Basin gemakkelijk bezoeken. Deze route is bovendien een stuk rustiger dan de populaire zuidwestelijke ingang vanuit Las Vegas.
Net buiten Beatty ligt Rhyolite, een verlaten mijnstad die niet alleen historische waarde heeft, maar ook een bijzondere uitstraling. Het contrast van ruïnes tegen een heldere woestijnlucht maakt het een dankbare stop voor fotografen. Ook Titus Canyon, bereikbaar via een uitdagende eenrichtingsroute, begint niet ver van Beatty. Dit is een absolute aanrader voor reizigers met een 4x4: je rijdt door een nauwe kloof met imposante rotswanden, over grindwegen en door uitgestrekte valleien.
In Beatty zelf kun je een korte stop maken bij het Beatty Museum, dat met veel liefde door vrijwilligers wordt gerund. Een wandeling door het centrum kost je misschien een half uur, maar onderweg zie je muurschilderingen, verlaten benzinestations uit de jaren 60 en meer van dat soort stille getuigen van een tijd die in de rest van Amerika allang voorbij is. Het is juist die vertraging die Beatty interessant maakt. Niets hoeft hier snel, en dat is precies waarom je er even zou moeten stoppen.
Beatty mag klein zijn, maar je hoeft je er zeker niet te vervelen. Het grootste trekpleister in de directe omgeving is natuurlijk Death Valley National Park. Vanuit Beatty bereik je via Daylight Pass Road binnen 15 minuten het park, en van daaruit kun je spectaculaire plekken als Zabriskie Point, Furnace Creek en Badwater Basin gemakkelijk bezoeken. Deze route is bovendien een stuk rustiger dan de populaire zuidwestelijke ingang vanuit Las Vegas.
Net buiten Beatty ligt Rhyolite, een verlaten mijnstad die niet alleen historische waarde heeft, maar ook een bijzondere uitstraling. Het contrast van ruïnes tegen een heldere woestijnlucht maakt het een dankbare stop voor fotografen. Ook Titus Canyon, bereikbaar via een uitdagende eenrichtingsroute, begint niet ver van Beatty. Dit is een absolute aanrader voor reizigers met een 4x4: je rijdt door een nauwe kloof met imposante rotswanden, over grindwegen en door uitgestrekte valleien.
In Beatty zelf kun je een korte stop maken bij het Beatty Museum, dat met veel liefde door vrijwilligers wordt gerund. Een wandeling door het centrum kost je misschien een half uur, maar onderweg zie je muurschilderingen, verlaten benzinestations uit de jaren 60 en meer van dat soort stille getuigen van een tijd die in de rest van Amerika allang voorbij is. Het is juist die vertraging die Beatty interessant maakt. Niets hoeft hier snel, en dat is precies waarom je er even zou moeten stoppen.
Beatty ligt op een kruispunt van avontuurlijke routes in het zuidwesten van Amerika. Vanuit hier kun je letterlijk alle kanten op: verder de woestijn in, de bergen in, richting nationale parken of terug naar het stadsleven. Veel reizigers combineren Beatty met Death Valley, maar dat is pas het begin.
Een logische vervolgstap is Furnace Creek, midden in Death Valley National Park. Hoewel het daar overdag flink warm kan worden, is het een indrukwekkende plek om te overnachten. Denk aan sterrenkijken zonder lichtvervuiling en vroege ochtendtrips naar Zabriskie Point of Dante’s View, waar je het landschap langzaam van kleur ziet verschieten als de zon opkomt. Er zijn een paar hotels in het park zelf, zoals The Ranch at Death Valley, maar ook eenvoudige campings. Wie liever buiten het park blijft, kan Beatty als vaste uitvalsbasis gebruiken en van daaruit dagtochten maken.
Rijd je na Death Valley westwaarts, dan kom je uit in Lone Pine, aan de voet van de indrukwekkende Sierra Nevada. Deze plaats is klein maar charmant, en ligt vlak bij Alabama Hills – een rotsachtig landschap dat als filmdecor diende voor talloze westerns. Je kunt hier mooi wandelen, klimmen of gewoon slapen in een knus motel met uitzicht op Mount Whitney, de hoogste berg van het vasteland van de VS.
Een andere route leidt je via de U.S. Route 95 noordwaarts naar Tonopah, een historisch mijnstadje dat iets ruiger en minder bezocht is. Onderweg rij je door uitgestrekte vlaktes, soms tientallen kilometers zonder tegenliggers. In Tonopah zelf kun je overnachten in het Mizpah Hotel – een voormalig luxehotel uit 1907 waar de tijd lijkt stil te staan. Bonus: Tonopah is een van de donkerste plekken van Nevada, ideaal voor sterrenfotografie.
Ga je liever richting Las Vegas, dan rijd je in twee uur via Beatty terug naar de stad. Onderweg passeer je Amargosa Valley en Pahrump, geen hoogtepunten op zich, maar handig voor een snelle lunch of een extra tankbeurt. Eenmaal terug in Vegas heb je alle comfort weer binnen handbereik, inclusief luchthavens, winkels en shows. Sommige reizigers kiezen ervoor om hier hun reis te eindigen, anderen pikken hier juist weer een huurauto op voor een nieuwe lus door het westen.
Tot slot kun je vanuit Beatty ook richting Utah trekken, bijvoorbeeld via de noordoostelijke route naar Zion National Park. Dat betekent een langere rit, maar onderweg zie je hoe het dorre woestijnlandschap langzaam overgaat in rode rotsformaties en uiteindelijk in groene canyons en berggebieden. Zion ligt op zo’n vijf uur rijden, maar is absoluut de moeite waard – vooral als je de afwisseling zoekt tussen droogte en weelderig natuurgeweld.
Welke kant je ook opgaat, Beatty vormt een mooi ankerpunt in een grotere rondreis door Zuidwest-Amerika. Het is een plek die klein begint, maar groot blijft hangen in je herinnering.
Beatty ligt op een kruispunt van avontuurlijke routes in het zuidwesten van Amerika. Vanuit hier kun je letterlijk alle kanten op: verder de woestijn in, de bergen in, richting nationale parken of terug naar het stadsleven. Veel reizigers combineren Beatty met Death Valley, maar dat is pas het begin.
Een logische vervolgstap is Furnace Creek, midden in Death Valley National Park. Hoewel het daar overdag flink warm kan worden, is het een indrukwekkende plek om te overnachten. Denk aan sterrenkijken zonder lichtvervuiling en vroege ochtendtrips naar Zabriskie Point of Dante’s View, waar je het landschap langzaam van kleur ziet verschieten als de zon opkomt. Er zijn een paar hotels in het park zelf, zoals The Ranch at Death Valley, maar ook eenvoudige campings. Wie liever buiten het park blijft, kan Beatty als vaste uitvalsbasis gebruiken en van daaruit dagtochten maken.
Rijd je na Death Valley westwaarts, dan kom je uit in Lone Pine, aan de voet van de indrukwekkende Sierra Nevada. Deze plaats is klein maar charmant, en ligt vlak bij Alabama Hills – een rotsachtig landschap dat als filmdecor diende voor talloze westerns. Je kunt hier mooi wandelen, klimmen of gewoon slapen in een knus motel met uitzicht op Mount Whitney, de hoogste berg van het vasteland van de VS.
Een andere route leidt je via de U.S. Route 95 noordwaarts naar Tonopah, een historisch mijnstadje dat iets ruiger en minder bezocht is. Onderweg rij je door uitgestrekte vlaktes, soms tientallen kilometers zonder tegenliggers. In Tonopah zelf kun je overnachten in het Mizpah Hotel – een voormalig luxehotel uit 1907 waar de tijd lijkt stil te staan. Bonus: Tonopah is een van de donkerste plekken van Nevada, ideaal voor sterrenfotografie.
Ga je liever richting Las Vegas, dan rijd je in twee uur via Beatty terug naar de stad. Onderweg passeer je Amargosa Valley en Pahrump, geen hoogtepunten op zich, maar handig voor een snelle lunch of een extra tankbeurt. Eenmaal terug in Vegas heb je alle comfort weer binnen handbereik, inclusief luchthavens, winkels en shows. Sommige reizigers kiezen ervoor om hier hun reis te eindigen, anderen pikken hier juist weer een huurauto op voor een nieuwe lus door het westen.
Tot slot kun je vanuit Beatty ook richting Utah trekken, bijvoorbeeld via de noordoostelijke route naar Zion National Park. Dat betekent een langere rit, maar onderweg zie je hoe het dorre woestijnlandschap langzaam overgaat in rode rotsformaties en uiteindelijk in groene canyons en berggebieden. Zion ligt op zo’n vijf uur rijden, maar is absoluut de moeite waard – vooral als je de afwisseling zoekt tussen droogte en weelderig natuurgeweld.
Welke kant je ook opgaat, Beatty vormt een mooi ankerpunt in een grotere rondreis door Zuidwest-Amerika. Het is een plek die klein begint, maar groot blijft hangen in je herinnering.
Beatty Nevada ligt in het zuidwesten van de staat, vlak bij de grens met Californië en op korte afstand van de oostelijke ingang van Death Valley National Park. Het stadje telt nog geen duizend inwoners, maar heeft een verrassend levendig karakter. Veel reizigers komen hier terecht als praktische uitvalsbasis voor een bezoek aan Death Valley. Je vindt er voorzieningen zoals tankstations, supermarkten, motels en een handvol eettentjes – dingen die in het park zelf behoorlijk schaars zijn. Beatty is ontstaan in de tijd van de goudkoorts begin 1900. De mijnen zijn inmiddels gesloten, maar sporen van die tijd zijn nog goed zichtbaar. Denk aan verlaten gebouwen, oude sporen van treinrails en het spookstadje Rhyolite, dat op minder dan tien minuten rijden ligt.
Wat Beatty anders maakt dan andere kleine woestijnstadjes, is de sfeer. Alles gaat hier net een tikje langzamer, en het contact met de lokale bevolking voelt oprecht. Je komt er al snel achter dat mensen hier niet blijven hangen vanwege de drukte, maar juist vanwege de rust en de ruimte. Opvallend zijn ook de wilde ezels – nazaten van de lastdieren die vroeger door mijnwerkers werden gebruikt. Ze lopen nog altijd vrij rond in en rond het stadje en duiken soms zomaar op naast je auto of voor de deur van je motel. Het is een komisch gezicht, maar hoort echt bij de identiteit van Beatty.
De ligging is ideaal voor wie Death Valley wil verkennen, maar niet midden in de zinderende hitte van het park wil overnachten. Vanuit Beatty rijd je in een kwartier het nationale park in via Daylight Pass Road. Deze route is op zichzelf al indrukwekkend, met uitgestrekte vergezichten, grillige rotsformaties en complete stilte onderweg. Ook andere plekken in de regio zijn goed bereikbaar. Zo ligt Titus Canyon – een spectaculaire kloof waar je met een 4x4 doorheen kunt rijden – op rijafstand, en bereik je in minder dan een uur het onverwacht groene Ash Meadows National Wildlife Refuge.
Wie in Beatty verblijft, doet dat meestal één of twee nachten tijdens een rondreis door het zuidwesten van Amerika. Het stadje is vooral geschikt voor mensen die graag zelf rijden en hun eigen tempo bepalen. Of je nu komt voor de nationale parken, de verlaten spookstadjes of de unieke sfeer van het westen, Beatty biedt een fijne tussenstop met net genoeg comfort, zonder zijn karakter te verliezen. Verwacht geen luxe resorts of hippe cafés, maar wél een koud biertje aan de bar van een lokale kroeg en een bed onder een van de helderste sterrenhemels die je ooit hebt gezien.
Wat Beatty extra aantrekkelijk maakt, is dat je er weer even in contact komt met het échte Amerika. De gesprekken bij het tankstation, het handgeschreven bord bij het lokale café (“open als iemand zin heeft om te werken”) of het feit dat je in de supermarkt een ansichtkaart kunt kopen van een ezel die net voor je motel stond – het zijn kleine momenten die je reis net dat beetje meer geven. Voor gezinnen is het een veilige en overzichtelijke plek, met genoeg buitenruimte om kinderen even te laten rennen. Voor fotografen biedt de omgeving elke ochtend en avond een nieuwe lichtshow op de bergen, gebouwen en zandvlaktes.
Voor wie van wandelen houdt, zijn er in de omgeving meerdere korte trails die starten vlak buiten het centrum. Sommige leiden je naar oude mijnschachten of uitzichtpunten over de Amargosa Range. Andere zijn gewoon fijne paden waar je in de vroege ochtend, voor het heet wordt, in stilte over de woestijngrond loopt. Met een beetje geluk spot je een jackrabbit of een roadrunner – al zijn het meestal de ezels die de show stelen.
Beatty is geen bestemming die je met stip op je bucketlist zet. Maar voor wie er eenmaal is geweest, blijft het een plek waar alles even klopt. Niet perfect, niet gepolijst, maar echt. En precies dát maakt het zo'n waardevolle schakel in je rondreis door het zuidwesten van de VS. De combinatie van praktisch gemak, eigenzinnige charme en die unieke, stille sfeer zorgt ervoor dat Beatty zich langzaam maar zeker in je reisverhaal nestelt – zonder dat je dat vooraf had gepland.
Gewoon goed geregeld, zodat je ter plekke niets hoeft te improviseren


De beste reistijd voor Beatty Nevada is in het voor- en najaar, met name tussen maart en mei, en tussen oktober en begin november. In deze maanden is het aangenaam warm overdag, koelt het ’s nachts lekker af en is de hitte van Death Valley nog goed te verdragen. De zomermaanden zijn ronduit heet, met temperaturen die makkelijk boven de 40 graden uitkomen – dat geldt niet alleen voor Death Valley, maar ook voor Beatty zelf. In de winter kan het verrassend koel worden, vooral ’s nachts.
Als je Beatty gebruikt als uitvalsbasis voor Death Valley, dan bieden het voorjaar en najaar de beste balans tussen comfort, bereikbaarheid en het soort licht dat fotografen blij maakt. Denk aan heldere lucht, lange schaduwen en een temperatuur waarbij je gerust een paar uur buiten kunt zijn zonder jezelf uit te wringen.


De afstand tussen dorpen in deze regio is groot. Zorg dat je tank vol is en je voldoende water in de auto hebt, vooral als je Death Valley in rijdt.
De wilde burros van Beatty zijn leuk om te zien, maar blijf op afstand. Voeren is verboden, en gevaarlijk. Ze blijven wilde dieren.
Zodra je Beatty uit rijdt, verdwijnt vaak het mobiele bereik. Download kaarten offline en informeer vooraf waar je wel/niet ontvangst hebt.
Beatty is geen plek met spa’s of boutique hotels. Maar je krijgt er iets anders voor terug: eenvoud, echtheid en rust.
Reizigers die bij ons hebben geboekt, delen hier hun ervaringen. Over de voorbereiding, de reis zelf en hoe het is om met ons samen te werken. Deze reviews geven een eerlijk beeld van wat je van ons kunt verwachten. Gemiddeld scoren we een 9,3 uit 157 beoordelingen!